Motor Lublin to klub z jedną z najbardziej emocjonujących historii w polskiej piłce. Od lat 50. XX wieku żółto-biało-niebiescy przeszli drogę od najniższych lig po ekstraklasę, przeżywając zarówno triumfy w barażach, jak i bolesne spadki do czwartej ligi. Historia rozgrywek Motoru to opowieść o wytrwałości – klub trzykrotnie przegrywał baraże o II ligę w latach 60., by w końcu odnieść sukces. Później przyszedł czas na trzy okresy w ekstraklasie (1980-1982, 1983-1987, 1989-1992), upadek do IV ligi pod koniec lat 90. i spektakularny powrót na szczyt po przejęciu przez Zbigniewa Jakubasa w 2020 roku.
Motor Lublin: rozgrywki i terminarz aktualnego sezonu
Po historycznym awansie do ekstraklasy klub wrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy po 32 latach przerwy. Każdy mecz to teraz sprawdzian dla zespołu, który musi udowodnić, że zasługuje na miejsce wśród polskiej piłkarskiej elity. Pełne zestawienie wszystkich spotkań z aktualnych rozgrywek ligowych i pucharowych znajdziesz w szczegółowej tabeli poniżej.
Początki klubu i droga do II ligi (1950-1965)
W grudniu 1950 roku grupka zapaleńców na czele ze Zdzisławem Czubaszkiem i Tadeuszem Osińskim postanowiła zorganizować przy budującej się Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie drużynę piłkarską. Przy Radzie Okręgowej Związku Zawodowego Metalowców utworzono klub piłkarski ZKS STAL Lublin. Szybko, bo w 1951 roku, zmieniono nazwę klubu na STAL FSC. Stal zaczynała od klasy B, czyli od najniższego wówczas szczebla rozgrywek (V. liga).
Już w pierwszym sezonie przyszedł awans. To był sygnał, że nowy klub ma ambicje. W 1957 Stal FSC zmieniła nazwę na Robotniczy Klub Sportowy Motor Lublin. W tym roku w województwie lubelskim powstała liga okręgowa, w której Motor zajął drugie miejsce. Nowa nazwa nawiązywała do motoryzacyjnego charakteru fabryki-mecenasa i to właśnie pod tym szyldem lublinianie zaczęli budować swoją tożsamość.
Trzy nieudane próby awansu i finałowy sukces
Lata 60. to pasmo frustracji dla kibiców Motoru. W 1962 Motor wygrał lubelską ligę okręgową, jednak przegrał baraże o II ligę ze Startem Łódź. Dwa lata później Motor drugi raz wygrał lubelską ligę okręgową i ponownie przegrał baraże o II ligę z Warmią Olsztyn. Dopiero trzecia próba okazała się skuteczna.
5 sierpnia w Łodzi 10 tysięcy widzów, w tym 7 tysięcy z Lublina, oglądało zwycięstwo 3:0 żółto-niebieskich (ówczesnych barw klubu) nad CKS Czeladź.
To był przełomowy moment – Motor Lublin po raz pierwszy w historii awansował do II ligi. Prasa pisała o „lubelskim desancie”, a frekwencja kibiców z Lublina w Łodzi była niespotykana jak na tamte czasy. W 1968 miał miejsce drugi awans Motoru Lublin do II ligi.
Pierwszy awans do ekstraklasy i lata 80.
Koniec lat 70. to przełomowy moment w historii klubu. W 1979 zespół objął Bronisław Waligóra i w następnym roku Motor po raz pierwszy w historii awansował do ekstraklasy. Sezon 1979/80 w drugiej lidze był dominacją – Motor okazał się zdecydowanie najlepszym zespołem w swojej grupie.
Przysłowiową kropkę nad „i” postawili piłkarze 24 maja 1980 roku wygrywając w Lublinie z zespołem Raków Częstochowa 1:0 po bramce Bolesława Mącika. Lublin oszalał z radości. Cały Lublin nie spał całą noc.
Debiut w najwyższej klasie rozgrywkowej
Pierwsza liga wzbudziła w naszym regionie zrozumiałe zainteresowanie. Na meczach rozgrywanych w Lublinie niemal zawsze był komplet widzów, a emocje rosły wraz z nadspodziewanie dobrymi rezultatami. Po ósmej i dziewiątej kolejce Motor zajmował drugie miejsce, za łódzkim Widzewem.
Jednak późniejsze wysokie porażki z Legią 0:5 i Wisłą 1:5 pokazały, jak wiele jeszcze umiejętności brakowało lubelskim piłkarzom, by mogli nawiązywać równorzędną walkę z najlepszymi. Ostatecznie Motor w sezonie 1980-81 zakończył rozgrywki na 10 miejscu. Motor w debiutanckim sezonie w Ekstraklasie zajął 11. miejsce, a dodatkowo dotarł do ćwierćfinału Pucharu Polski.
Po roku spadku przyszedł kolejny awans. W 1983 roku Motor ponownie awansował do Ekstraklasy. Tym razem pod wodzą Leszka Ćmikiewicza i występował w niej nieprzerwanie do 1987 roku. To był najdłuższy nieprzerwany okres gry Motoru w ekstraklasie.
Najlepszy wynik w tym okresie osiągnął w 1985 roku, zajmując 9. miejsce w ligowej tabeli.
Do dziś to najwyższe miejsce Motoru w historii ekstraklasy. Najwyższym zwycięstwem Motoru w ekstraklasie było 5:1. 29 sierpnia 1981 roku lublinianie w takim stosunku pokonali przed własną publicznością Stal Mielec.
Ostatni awans do elity i spadek w 1992 roku
Kolejny powrót do elity nastąpił w 1989 roku, jednak Motor utrzymał się w Ekstraklasie tylko do 1992 roku. W 1989 Motor znów awansował do I ligi, po wygranych barażach z Pogonią Szczecin. Baraże te okazały się ostatnim sukcesem Motoru przed długimi latami tułaczki po niższych ligach.
W sezonie 1991-92, mimo efektownego zwycięstwa w Sosnowcu z Zagłębiem 5:2 w ostatniej kolejce, Motor zajął 15 miejsce – pierwsze spadkowe – i niestety pożegnał się z występami w ekstraklasie. Od tamtej pory klub z Lublina przez ponad trzy dekady nie występował na najwyższym szczeblu rozgrywkowym.
Upadek do IV ligi i kryzys lat 90.
Lata 90. to najciemniejszy okres w historii Motoru. Sezon 1995-96 Motor zakończył w II. lidze na 18 miejscu i spadł do III. ligi. A po dwóch latach sięgnął dna spadając do IV. ligi. W międzyczasie zmienił nazwę na Lubelski Klub Piłkarski (ucieczka przed długami i komornikiem).
W 2000 LKP zajął najniższe, 12. miejsce w IV lidze. Klub był na skraju bankructwa i zapomnienia. Stadion przy ulicy Kresowej świecił pustkami, a frekwencja na meczach w IV lidze oscylowała wokół kilkuset widzów. Dla klubu, który jeszcze kilkanaście lat wcześniej regularnie wypełniał trybuny w Ekstraklasie, to była bolesna rzeczywistość.
| Okres | Liga | Uwagi |
|---|---|---|
| 1980-1982 | Ekstraklasa | Pierwszy okres w elicie, najlepsze miejsce: 10. |
| 1983-1987 | Ekstraklasa | Najdłuższy nieprzerwany okres, 9. miejsce w 1985 |
| 1989-1992 | Ekstraklasa | Ostatni okres przed 32-letnią przerwą |
| 1996-1998 | III-IV liga | Spadki, zmiana nazwy na LKP |
| 1998-2002 | IV liga | Dno kariery klubu |
Odbudowa i powrót do II ligi (2001-2007)
W sezonie 2001-02 lubelscy piłkarze, mający w nazwie znów „Motor” (pełna nazwa: Lubelski Klub Piłkarski MOTOR Lublin), w przekonywującym stylu wywalczyli awans do III. ligi. Nad drugą w tabeli Tomasovią uzyskali 26 punktów przewagi. To był pierwszy krok w długiej drodze powrotu.
W sezonie 2004-05 była szansa awansu do baraży o II. ligę, ale w decydującym meczu Motor przegrał z Tłokami w Gorzycach 1:2 i skończył rozgrywki na 3 miejscu (za Heko Czermno i Tłokami). Kolejna porażka w kluczowym momencie. Ale kibice nie tracili wiary.
Awansować udało się dwa lata później. W sezonie 2006-07 Motor, pod przywództwem trenera Ryszarda Kuźmy, zakończył III-ligowe rozgrywki na pierwszym miejscu (z 7 punktami przewagi nad drugim Kolejarzem Stróże). Pod wodzą Kuźmy, Motor Lublin po 11 latach powrócił do II ligi.
Arena Lublin i przejęcie przez Jakubasa
W 2014 roku otwarto Arenę Lublin – nowoczesny stadion o pojemności 15 500 miejsc spełniający standardy UEFA. Problem? Motor wciąż grał w niższych ligach. Stadion o pojemności 15,500 miejsc spełniający standardy UEFA miał być trampoliną do sukcesu, ale przez pierwszą dekadę istnienia areny frekwencja była żenująco niska. Średnio na mecz przychodziło zaledwie 1,500-2,000 widzów. Nowoczesny obiekt pozostawał w dużej mierze pusty, co było symbolem przepaści między infrastrukturą a sportowymi wynikami klubu.
Przełom nastąpił w 2020 roku. Pod koniec września 2020 roku większościowym udziałowcem Motoru Lublin został Zbigniew Jakubas. To był moment, który zmienił wszystko. Nowy właściciel przyniósł nie tylko kapitał, ale przede wszystkim wizję i profesjonalne zarządzanie.
W skróconym z powodu pandemii COVID-19 sezonie 2019/2020 decyzją Lubelskiego Związku Piłki Nożnej, prowadzącego rozgrywki III ligi grupy IV, Motor uzyskał awans do II ligi. To był początek spektakularnego marszu po ligowych szczeblach.
Baraże 2023: awans do I ligi po rzutach karnych
Sezon 2022/23 w II lidze zakończył się czwartym miejscem w sezonie zasadniczym. Motor musiał przejść przez baraże – system, który już wcześniej przyniósł klubowi zarówno radości, jak i rozczarowania. W czerwcu 2023 Motor awansował do I ligi, zwyciężając 11 czerwca w barażu Stomil Olsztyn po rzutach karnych.
W półfinale Motor pokonał Kotwicę Kołobrzeg 3:1 w dwumeczu, a w finale zremisował 1:1 ze Stomilem Olsztyn, wygrywając 4:1 w rzutach karnych. Po 13 latach nieobecności Motor wrócił na zaplecze ekstraklasy. Kibice świętowali na ulicach Lublina jak po mistrzostwie Polski.
Baraże 2024: historyczny powrót do ekstraklasy
Sezon 2023/24 w I lidze zakończył się trzecim miejscem w sezonie zasadniczym. Motor zakończył sezon zasadniczy I ligi na czwartym miejscu z 17 zwycięstwami, 9 remisami i 6 porażkami. Czwarte miejsce dawało prawo gry w barażach, ale nikt nie dawał Motorowi wielkich szans.
Finałowy baraż z Arką Gdynia rozegrano 2 czerwca 2024 roku w Gdyni. Bardziej skuteczna okazała się Arka Gdynia. Już w 13. minucie gospodarze finałowego starcia barażów trafili do siatki. Po olbrzymim oraz kuriozalnym błędzie defensywy Motoru futbolówkę do pustej bramki z bliskiej odległości wpakował Olaf Kobacki.
Motor przegrywał 0:1 do 87. minuty. Wydawało się, że sen o ekstraklasie się oddala. Ale wtedy nastąpiła szalona końcówka.
Kluczowe bramki zdobyli Bartosz Wolski, który wyrównał wynik w 87. minucie, oraz Mbaye Jacques Ndiaye, który strzelił zwycięskiego gola w trzeciej minucie doliczonego czasu gry.
2 czerwca 2024 awansował do Ekstraklasy wygrywając 2:1 mecz barażowy z Arką Gdynia. Motor Lublin wrócił do Ekstraklasy po 32 latach przerwy. Ostatni raz żółto-biało-niebiescy grali na najwyższym poziomie rozgrywek w Polsce w sezonie 1991/1992. Stadion przy Al. Zygmuntowskich eksplodował radością, choć mecz odbywał się w Gdyni.
Rekordziści i legendy klubu
Przez 70 lat istnienia klubu przez szeregi Motoru przewinęło się wielu wybitnych piłkarzy. 387 – tyle występów w lubelskiej drużynie, najwięcej wśród piłkarzy nożnych Motoru, ma Marcin Syroka. To absolutny rekord, który trudno będzie pobić.
70 – to dorobek strzelecki najlepszego snajpera Motoru w historii, Marcina Popławskiego. Jego gole przez lata przynosiły punkty i radość kibicom. 176 – meczów w krajowej elicie, najwięcej ze wszystkich zawodników żółto-biało-niebieskich, zaliczył Waldemar Fiuta.
- Marcin Syroka – 387 występów (rekord klubu)
- Marcin Popławski – 70 goli (król strzelców)
- Waldemar Fiuta – 176 meczów w ekstraklasie
- Ryszard Kuźma – 113 meczów jako trener (najwięcej)
Puchar Polski i rozgrywki europejskie
Motor Lublin zaliczył: 10 sezonów w ekstraklasie, 23 sezony na drugim szczeblu ligowym, 1/4 finału Pucharu Polski (1978/1979, 1981/1982 i 2022/2023), mistrzostwo Polski juniorów U-19 (1971), dwa brązowe medale mistrzostw Polski juniorów U-19 (1970 i 1976), brązowy medal mistrzostw Polski juniorów U-17 (2017) oraz udział w rozgrywkach Pucharu Intertoto (1982).
Trzykrotny udział w ćwierćfinale Pucharu Polski to najlepszy wynik klubu w tych rozgrywkach. Motor nigdy nie dotarł do finału, ale kilkukrotnie eliminował z rozgrywek zespoły z wyższych lig, co było szczególnie smakowane przez kibiców.
Udział w Pucharze Intertoto w 1982 roku był pierwszym i jak dotąd jedynym występem Motoru w rozgrywkach międzynarodowych. To był czas, gdy klub próbował zaistnieć na szerszej arenie.
Bilans historyczny rozgrywek ligowych
Motor Lublin przeszedł przez wszystkie możliwe poziomy rozgrywkowe polskiej piłki nożnej. Od V ligi w 1950 roku, przez systematyczne awanse w latach 50. i 60., trzy okresy w ekstraklasie, upadek do IV ligi i spektakularny powrót na szczyt.
| Szczebel rozgrywkowy | Liczba sezonów | Najlepszy wynik |
|---|---|---|
| Ekstraklasa | 10 | 9. miejsce (1985) |
| II liga / I liga | 23 | Awanse: 1980, 1983, 1989, 2023, 2024 |
| III liga | Kilkanaście | Mistrzostwo grupy wielokrotnie |
| IV liga | 4 (1998-2002) | Awans w 2002 |
Łącznie Motor rozegrał 10 sezonów w ekstraklasie i 23 sezony na drugim szczeblu ligowym. To pokazuje, że przez większość swojej historii klub funkcjonował na poziomie II ligi, z kilkoma wypadami do elity i bolesnym upadkiem na przełomie wieków.
Baraże – klucz do sukcesów i porażek
Historia Motoru to w dużej mierze historia barażów. To właśnie w tych decydujących meczach rozstrzygały się losy klubu. Trzykrotnie w latach 60. Motor przegrywał baraże o II ligę, zanim w 1965 roku w końcu odniósł sukces w Łodzi.
W nowszej historii baraże ponownie stały się niemal tradycją. W 2016 roku Motor przegrał dwumecz barażowy z Olimpią Elbląg o wejście do II ligi. To była kolejna bolesna porażka w kluczowym momencie. Ale klub się nie poddał.
Przełom przyszedł w 2023 i 2024 roku – dwa kolejne awanse przez baraże. Najpierw rzuty karne ze Stomilem Olsztyn (4:1), potem dramatyczne zwycięstwo 2:1 z Arką Gdynia w 90+3 minucie. Te dwa baraże zapisały się złotymi zgłoskami w historii klubu i pokazały, że Motor potrafi wygrywać w najważniejszych momentach.
Rekordowa frekwencja i atmosfera na stadionie
25000 – to liczba publiczności na domowych meczach Motoru. Tyle kibiców lublinian przyszło na mecze z Legią Warszawa (26 października 1980 roku), Śląskiem Wrocław (6 sierpnia 1983 r.) i Widzewem Łódź (17 sierpnia 1983 r.) To były czasy, gdy cały Lublin żył piłką, a stadion przy Al. Zygmuntowskich pękał w szwach.
Lata 80. to złoty okres jeśli chodzi o frekwencję. Trybuny regularnie wypełniały się kompletem widzów, a atmosfera była elektryzująca. Po powrocie do ekstraklasy w 2024 roku kibice znów masowo wrócili na stadion, choć nowoczesna Arena Lublin oferuje znacznie lepsze warunki niż stary obiekt sprzed lat.
Motor Lublin to klub, który udowodnił, że nawet po upadku do czwartej ligi można wrócić na szczyt. Historia rozgrywek ligowych i barażowych żółto-biało-niebieskich to lekcja wytrwałości – od trzech nieudanych prób awansu w latach 60., przez trzy okresy w ekstraklasie, kryzys lat 90., aż po spektakularny powrót pod wodzą Zbigniewa Jakubasa. Baraże 2023 i 2024 roku zamknęły pewien rozdział i otworzyły nowy – Motor znów gra w elicie, a kibice mają nadzieję, że tym razem na dłużej.