Rankingi Motor Lublin – droga przez ligi krajowe

Motor Lublin to jeden z nielicznych klubów w Polsce, który przeszedł przez wszystkie możliwe szczeble rozgrywkowe – od okręgówki aż po Ekstraklasę. Historia lubelskiego zespołu to opowieść o spektakularnych wzlotach, bolesnych upadkach i ostatecznym powrocie na szczyt po 32 latach nieobecności. Klub założony w 1950 roku przy Fabryce Samochodów Ciężarowych wielokrotnie udowadniał, że wytrwałość i determinacja potrafią przezwyciężyć nawet najtrudniejsze chwile. Droga Motoru przez ligi krajowe to lekcja futbolowej historii, która pokazuje, jak cienka jest granica między sukcesem a porażką.

Początki – od V ligi do walki o II ligę

Grudniowy wieczór 1950 roku zapisał się jako moment narodzin klubu. Grupa pracowników budującej się Fabryki Samochodów Ciężarowych postanowiła stworzyć drużynę piłkarską, która początkowo nosiła nazwę ZKS Stal Lublin. Zespół rozpoczął rozgrywki od najniższego szczebla – V ligi (klasy C) i już po pierwszym sezonie awansował, zajmując pierwsze miejsce.

W 1951 roku klub zmienił nazwę na Stal FSC i kontynuował systematyczną wspinaczkę w górę tabelowych struktur. Drużyna awansowała do klasy A (później przemianowanej na klasę I wojewódzką), co odpowiadało IV lidze. Pierwszy kontakt z trzecim poziomem rozgrywek ogólnopolskich nastąpił w sezonie 1953, kiedy Stal FSC zakwalifikowano do lubelsko-rzeszowskiej klasy międzywojewódzkiej na podstawie wyników z 1952 roku.

Po jednym sezonie przyszedł spadek, ale zespół szybko się podniósł. W 1955 roku Stal FSC ponownie awansowała do III ligi po wygranych barażach z Górnikiem Sanok (wyjazd 2:2, u siebie 2:0). W rewanżowym meczu 4 grudnia 1955 roku bramki zdobyli Kalinowski i Szymczyk, dając drużynie przepustkę na wyższy poziom.

W 1957 roku klub oficjalnie zmienił nazwę na Robotniczy Klub Sportowy Motor Lublin – nazwa, która przetrwała do dzisiaj i stała się synonimem lubelskiej piłki.

Lata 60. – baraże, które przeszły do legendy

Lata 60. to okres intensywnej walki o awans do II ligi. Motor wielokrotnie wygrywał lubelską ligę okręgową, ale baraże okazywały się niemożliwą do pokonania przeszkodą. W 1962 roku zespół prowadzony przez trenera Franciszka Pytla wygrał rozgrywki okręgowe, jednak w barażach przegrał ze Startem Łódź remisem 0:0, który dał awans łodzianom.

Dwa lata później historia się powtórzyła. Motor ponownie został mistrzem województwa i ponownie przegrał baraże – tym razem z Warmią Olsztyn. Trzecia próba okazała się jednak szczęśliwa. W 1965 roku Motor po raz trzeci wygrał w lubelskiej lidze okręgowej i stanął przed kolejną szansą awansu.

Sytuacja była dramatyczna. Po przegranym meczu z CKS Czeladź 1:2 wszystko wydawało się stracone – CKS miał dwupunktową przewagę. Ale stał się cud. CKS przegrał u siebie ze Skrą Warszawa 0:1, co przy zwycięstwie Motoru nad Gwardią Olsztyn wymusiło rozegranie dodatkowego meczu.

5 sierpnia 1965 roku na stadionie Włókniarza w Łodzi 10 tysięcy widzów, w tym 7 tysięcy z Lublina, oglądało zwycięstwo 3:0 nad CKS Czeladź. Bramki Edwarda Widery, Witolda Sokołowskiego i Janusza Luzi dały Motorowi pierwszy w historii awans do II ligi. Prasa pisała o „lubelskim desancie”, a kibice świętowali sukces przez całą noc.

Konsolidacja na drugim szczeblu

Po awansie do II ligi Motor utrzymał się przez sezon, ale w 1968 roku ponownie awansował na ten poziom. Klub systematycznie się rozwijał – w 1970 roku konsultantem i doradcą piłkarzy został sam Kazimierz Górski, a rok później Motor zdobył mistrzostwo Polski juniorów U-19.

W 1974 roku przyszła wielka szansa na awans do I ligi. Motor przez cały sezon grał bardzo dobrze, ale w ostatniej kolejce przegrał ze Stomilem olsztyn i zajął 2. miejsce za Arką Gdynia, tracąc przepustkę do elity o włos.

Przełom 1980 roku – pierwszy awans do ekstraklasy

Rok 1979 przyniósł przełom. Zespół objął trener Bronisław Waligóra i w następnym roku Motor po raz pierwszy w historii awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej. Zainteresowanie piłką w Lublinie było ogromne – w trakcie każdego meczu na trybunach zasiadał komplet widzów.

Debiut w ekstraklasie był jednak brutalny. Pierwsze starcie z Legią Warszawa w Pucharze Polski 20 września 1980 roku zakończyło się porażką 1:2. Miesiąc później, 26 października 1980, Motor przegrał z Legią na Alejach Zygmuntowskich aż 0:5.

Mimo trudności Motor w roli beniaminka zajął 11. miejsce w sezonie 1981, a jesienią dotarł do ćwierćfinału Pucharu Polski, gdzie przegrał z Arką Gdynia. Po roku zespół spadł do II ligi, choć brał udział w rozgrywkach Pucharu Intertoto.

Okres	Poziom rozgrywkowy	Najważniejsze osiągnięcia
1980-1982	Ekstraklasa	11. miejsce (1981), ćwierćfinał Pucharu Polski
1983-1987	Ekstraklasa	9. miejsce (1985) – najlepszy wynik w historii
1989-1992	Ekstraklasa	Ostatni okres gry w elicie przed 32-letnią przerwą

Lata 80. – złota era Motoru w ekstraklasie

W 1983 roku Motor ponownie awansował do I ligi pod wodzą Lesława Ćmikiewicza i tym razem występował w niej nieprzerwanie do 1987 roku. To był najlepszy okres w historii klubu. Najwyższą lokatę Motor zajął w 1985 roku – było to 9. miejsce, które do dziś pozostaje najlepszym wynikiem w rankingach Motoru w ekstraklasie.

W tym okresie klub miał stabilną pozycję w ekstraklasie, regularnie punktował i budował swoją markę. Trybuny stadionu przy ulicy Kresowej (otwartego 3 sierpnia 1961 roku) regularnie wypełniały się kibicami, którzy wierzyli w możliwość walki o europejskie puchary.

Kolejny powrót do elity nastąpił w 1989 roku po wygranych barażach z Pogonią Szczecin. Motor utrzymał się w ekstraklasie do 1992 roku, kiedy spadł do II ligi. W następnym roku zajął 3. miejsce, ulegając w walce o awans Polonii Warszawa i Stali Stalowa Wola.

30 lipca 1995 Motor rozegrał w Vevey w Szwajcarii mecz towarzyski z Realem Madryt, przegrywając 0:7 – to spotkanie przeszło do historii jako jedno z najbardziej prestiżowych w dziejach klubu.

Upadek – od III ligi do IV ligi

Po 1992 roku rozpoczął się najczarniejszy okres w historii Motoru. W 1996 klub spadł do III ligi, dwa lata później do IV ligi, zmieniając wtedy nazwę na Lubelski Klub Piłkarski. Dla kibiców, którzy pamiętali czasy świetności lat 80., to był czas pełen frustracji.

W 2000 roku LKP zajął najniższe w historii, 12. miejsce w IV lidze – to było absolutne dno. Klub, który jeszcze kilka lat wcześniej grał w ekstraklasie, znalazł się na poziomie amatorskim. W 2001 nastąpiła kolejna zmiana nazwy na LKP Motor Lublin.

Powolna odbudowa rozpoczęła się w 2002 roku, kiedy Motor powrócił do III ligi pod wodzą Krzysztofa Rześnego. Jednak droga z powrotem na szczyt miała zająć kolejne dwie dekady.

Droga powrotna – systematyczna wspinaczka

Przełomowym momentem był rok 2007, kiedy powstało stowarzyszenie Piłkarskie Nadzieje Motor Lublin, którego celem było pomaganie młodzieży. Jednak prawdziwa zmiana nastąpiła we wrześniu 2020 roku, kiedy większościowym udziałowcem Motoru został Zbigniew Jakubas. To otworzyło nowy rozdział w historii klubu.

W 2014 roku Motor wywalczył awans do I ligi, co było pierwszym krokiem w długofalowym planie powrotu do ekstraklasy. Klub systematycznie budował struktury, inwestował w młodzież i stabilizował finanse. Każdy sezon przynosił postęp, choć droga była wyboista.

Dwa awanse z rzędu – 2023 i 2024

Sezon 2022/2023 przyniósł pierwszy z dwóch kluczowych awansów. 11 czerwca 2023 roku Motor wygrał baraż ze Stomilem Olsztyn po rzutach karnych, zapewniając sobie awans do I ligi. To był pierwszy krok do realizacji wielkiego celu.

W sezonie 2023/2024 Motor grał już o najwyższą stawkę. Trener Goncalo Feio wywalczył z zespołem wysoką pozycję w rankingu I ligi, ale w marcu 2024 roku niespodziewanie podał się do dymisji i objął stanowisko trenera Legii Warszawa. Jego następcą został dotychczasowy asystent Mateusz Stolarski.

2 czerwca 2024 roku Motor wygrał 2:1 mecz barażowy z Arką Gdynia, wracając do ekstraklasy po 32 latach przerwy. Mecz był dramatyczny – do 87. minuty Motor przegrywał 0:1 po bramce Olafa Kobackiego z 13. minuty. Wtedy do remisu doprowadził Bartosz Wolski strzałem bezpośrednio z rzutu wolnego. W doliczonym czasie gry, w 90+3 minucie, Mbaye Jacques N’Diaye zdobył bramkę na wagę awansu.

Data	Mecz barażowy	Wynik	Skutek
11 czerwca 2023	Motor Lublin – Stomil Olsztyn	Po rzutach karnych	Awans do I ligi
2 czerwca 2024	Arka Gdynia – Motor Lublin	1:2	Awans do Ekstraklasy

Powrót do ekstraklasy – sezon 2024/2025

Debiut w ekstraklasie po 32 latach nie był łatwy. Motor musiał uznać wyższość Rakowa Częstochowa, przegrywając 0:2. Pierwszy gol Motoru w wykonaniu Samuela Mráza padł na Polsat Plus Arenie Gdańsk w meczu z Lechią Gdańsk. Pierwszy gol na Arenie Lublin padł po karnym w wykonaniu Piotra Ceglarza w meczu z Koroną Kielce.

Według stanu na koniec sezonu 2024/25 Motor Lublin zaliczył łącznie 10 sezonów w ekstraklasie i 23 sezony na drugim szczeblu ligowym. Klub trzykrotnie dotarł do ćwierćfinału Pucharu Polski (1978/1979, 1981/1982 i 2022/2023), zdobył mistrzostwo Polski juniorów U-19 w 1971 roku oraz brał udział w rozgrywkach Pucharu Intertoto w 1982 roku.

Bilans wszystkich spotkań Motoru z Legią Warszawa do grudnia 2021 roku wynosił 20 meczów: 3 wygrane Motoru, 4 remisy i 13 zwycięstw Legii przy bramkach 36:14 na korzyść warszawian.

Rankingi i statystyki – Motor w liczbach

Pozycja Motoru Lublin w rankingach polskiej piłki jest specyficzna. Klub nigdy nie zdobył mistrzostwa Polski ani Pucharu Polski, ale może pochwalić się stałą obecnością w historii polskich rozgrywek. Najwyższe miejsce w rankingu ekstraklasy to 9. pozycja z 1985 roku, która pozostaje nieosiągniętym rekordem.

W rankingu strzelców ekstraklasy Motor ma swojego przedstawiciela – Leszek Iwanicki został królem strzelców w sezonie 1984/85. Samuel Mráz natomiast ustanowił rekord klubu, zdobywając najwięcej bramek w jednym sezonie ekstraklasy (2024/25).

Pierwszym strzelcem bramki w ekstraklasie dla Motoru był Tadeusz Cypka. Od tego momentu przez dziesiątki lat kolejni zawodnicy wpisywali się na listę strzelców, budując historię klubu gol po golu.

Porównanie okresów w ekstraklasie

Lata	Liczba sezonów	Najlepsze miejsce	Sukcesy pucharowe
1980-1982	2 sezony	11. miejsce (1981)	Ćwierćfinał PP (1981/82)
1983-1987	4 sezony	9. miejsce (1985)	Stabilna gra w środku tabeli
1989-1992	3 sezony	Brak danych szczegółowych	Puchar Intertoto (1982)
2024-obecnie	W trakcie	Sezon 2024/25	Ćwierćfinał PP (2022/23)

Kibice i stadion – serce Motoru

Historia Motoru to nie tylko drużyna i wyniki, ale przede wszystkim kibice. Stadion przy ulicy Kresowej, otwarty 3 sierpnia 1961 roku, był świadkiem największych triumfów i najbolesniejszych porażek. Obecnie Motor rozgrywa domowe mecze na Motor Lublin Arenie.

Po awansie do ekstraklasy w 2024 roku kibice zorganizowali spektakularne święto. 3 czerwca 2024 roku ulicami Lublina przejechał specjalny piętrowy autobus z piłkarzami, którzy prezentowali puchar otrzymany z PZPN za awans. Pod Areną Lublin zgromadziło się kilka tysięcy kibiców w żółtych koszulkach, świętujących powrót klubu na salony.

Trasa przejazdu wiodła przez najważniejsze punkty miasta: Plac Litewski, ulice Zesłańców Sybiru, Gabriela Narutowicza, Bernardyńską, Stefana Wyszyńskiego, Królewską, Lubartowską, przez Plac Zamkowy, aleją Tysiąclecia i aleją Unii Lubelskiej. Autobus musiał kilkakrotnie się zatrzymywać, by mieszkańcy mogli przekazać gratulacje.

Wyzwania na przyszłość

Awans do ekstraklasy to nie koniec drogi, ale początek nowego rozdziału. Motor ma ambicje stać się stałym bywalcem najwyższej klasy rozgrywkowej. To wymaga długofalowego planowania, rozwoju akademii piłkarskiej i budowania oparcia na lokalnych zawodnikach.

Klub dąży do stabilizacji finansowej i budowania solidnych fundamentów ekonomicznych. Ekstraklasa daje większe przychody z praw telewizyjnych i sponsoringu, co pozwala na inwestycje w rozwój. Kluczem jest unikanie nadmiernego zadłużenia i prowadzenie odpowiedzialnej polityki finansowej – lekcja wyciągnięta z lat 90., kiedy brak stabilności doprowadził do katastrofy sportowej.

Motor Lublin przeszedł drogę od V ligi do ekstraklasy, przez wszystkie możliwe szczeble rozgrywkowe. To historia o wytrwałości, pasji i nieustannej walce. Rankingi Motoru w ekstraklasie mogą nie zachwycać, ale sam fakt powrotu po 32 latach nieobecności to sukces, który przeszedł do historii polskiej piłki. Teraz przyszedł czas udowodnić, że żółto-biało-niebiescy zasługują na miejsce w elicie na dłużej niż jeden sezon.