Składy: Lech Poznań – Radomiak Radom – możliwe roszady w składzie

Sobotni wieczór, 16 maja 2026 roku, przyniósł jedno z najbardziej elektryzujących spotkań końcówki sezonu PKO BP Ekstraklasy. Lech Poznań pojechał do Radomia z konkretnym celem — przypieczętować obronę tytułu mistrza Polski jeszcze przed ostatnią kolejką. Radomiak, grający już bez presji walki o cokolwiek w tabeli, mógł sobie pozwolić na odważniejsze decyzje kadrowe. Właśnie dlatego kwestia składów była tu wyjątkowo ciekawa — po obu stronach możliwe były zaskakujące roszady.

Składy meczu Lech Poznań – Radomiak Radom

Jeśli zastanawiasz się, kto wybiegł na murawę stadionu w Radomiu w tym kluczowym spotkaniu, odpowiedź znajdziesz w zestawieniu poniżej. Czy sobotni wieczór, 16 maja 2026 roku, był tym dniem, w którym poznaliśmy zwycięzcę Ekstraklasy 2025/2026 — składy na to spotkanie poznaliśmy oficjalnie jeszcze przed pierwszym gwizdkiem. Pełne jedenastki obu drużyn prezentujemy w zestawieniu poniżej.

Lech Poznań – możliwe roszady przed meczem

Drużyna Nielsa Frederiksena wyjechała z domu z myślą o przypieczętowaniu korony mistrza Polski, a właściwie jej obrony. Zapowiadało się na to, że po raz pierwszy od pięciu lat jakikolwiek klub z elity zdobędzie tytuł drugi raz z rzędu — poprzednio ta sztuka udała się Legii Warszawa. Przy takiej stawce trener Frederiksen miał dwie opcje: albo wystawić najmocniejszy możliwy skład, albo pozwolić sobie na drobne rotacje, oszczędzając zawodników na ewentualne świętowanie i ostatnią kolejkę.

Lech Poznań jest bardziej ustabilizowany — wystawia bardziej spójną jedenastkę z mniejszą liczbą zmian. To widać w całym sezonie: Kolejorz rzadko eksperymentuje z podstawową jedenastką w kluczowych momentach. Przewidywany skład Lecha Poznań przed meczem wyglądał następująco: Mrozek; Gurgul, Skrzypczak, Monka, Pereira; Kozubal, Ouma; Palma, Walemark, Bengtsson; Ishak.

Lech przystępował do tego meczu z ogromną stawką i świadomością, że zwycięstwo może zapewnić mistrzostwo Polski jeszcze przed ostatnią kolejką — zespół najpewniej chciał od początku przejąć kontrolę nad spotkaniem i narzucić wysokie tempo gry. Przy tak ułożonej jedenastce ewentualne roszady dotyczyły przede wszystkim środka pola i skrzydeł — miejsca, gdzie Frederiksen w trakcie sezonu najchętniej sięgał po zmiany.

Radomiak Radom – roszady wymuszone i taktyczne

Po stronie gospodarzy sytuacja kadrowa była bardziej skomplikowana. Szkoleniowiec Radomiaka zapewniał, że cały możliwy skład jest dostępny na mecz z Lechem i wszyscy są gotowi na sto procent. Słowo „możliwy” jest tu kluczowe — bo nie wszyscy byli dostępni.

Wśród nieobecnych znalazł się Rafał Wolski, a z powodu zawieszenia mecz opuścił też Abdoul Tapsoba. To dwa istotne ubytki — Wolski to główne źródło ofensywy Radomiaka, odpowiadający zarówno za gole, jak i asysty, a jednocześnie zawodnik mający realny wpływ na kontrolę gry. Jego brak oznaczał konieczność przebudowania środka ofensywnego.

Przewidywany skład Radomiaka Radom przed meczem wyglądał następująco: Majchrowicz; Grzesik, Dieguez Grande, Blasco, Zie Ouattara; Donis; Lopes, Luquinhas, Wolski, Balde; Maurides. Po potwierdzeniu nieobecności Wolskiego jego miejsce zajął inny zawodnik — oficjalny skład Radomiaka na ten mecz to: Filip Majchrowicz, Zié Ouattara, Steve Kingue, Adrián Diéguez, Jan Grzesik, Christos Donis, Vasco Lopes, Luquinhas, Romário Baró, Elves Baldé, Leândro.

Radomiak opierał się na dość stabilnym trzonie podstawowych zawodników, ale regularnie rotował z ławki, łącząc wyjściowy skład z taktycznymi zmianami. Radomiak często w takich meczach stawia na intensywność i fizyczną walkę, co może być ważnym elementem w starciu z drużyną walczącą o tytuł.

Kluczowe postaci Radomiaka

Filip Majchrowicz to filar drużyny w bramce, zapewniający stabilność całej defensywie. W środku pola i ofensywie ciężar gry spoczywał na Luquinhasie — najczęściej w podstawowym składzie Radomiaka pojawiał się właśnie Luquinhas (9 razy), obok Majchrowicza (9) i Jana Grzesika (8).

Bardzo ważną rolę na skrzydłach mieli odegrać Lopes oraz Baldé, starający się wykorzystywać przestrzeń zostawioną przez wysoko ustawionych bocznych obrońców Lecha, zaś Maurides pozostawał kluczową postacią w ataku — zawodnikiem mogącym utrzymać piłkę pod presją i zakończyć akcję w polu karnym.

Radomiak grał już bez aż tak dużej presji wyniku, ale przed własną publicznością na pewno chciał sprawić niespodziankę i zakończyć sezon mocnym akcentem. Gospodarz podchodził do meczu w ustawieniu nastawionym na kompaktową grę w defensywie i szybkie wyjścia z kontratakiem.

Historia rywalizacji Lech Poznań – Radomiak Radom

Historia rywalizacji między Radomiakiem Radom a Lechem Poznań to opowieść o wyraźnej przewadze jednego zespołu, ale i kilku zaskakujących zwrotach akcji. Oba kluby nie mogą pochwalić się szczególnie długą tradycją wzajemnych pojedynków, a bilans spotkań pokazuje dominację poznańskiego Kolejorza.

Pierwszy mecz Lecha z Radomiakiem odbył się w Pucharze Polski — w 1979 roku Lech w 1/8 finału wygrał w Radomiu 2:1. Pierwszy mecz ligowy odbył się w sezonie 1984/1985, kiedy Radomiak zremisował z Lechem 1:1, a w rewanżu Lech wygrał 2:0. To był jedyny sezon w tamtych czasach, gdy obie drużyny rywalizowały w tej samej klasie rozgrywkowej.

Radomiak przez lata funkcjonował na zapleczu Ekstraklasy, co sprawiło, że okazji do mierzenia się z Lechem było niewiele. Dopiero awans do najwyższej klasy rozgrywkowej w 2021 roku sprawił, że ta para zaczęła regularnie spotykać się na boiskach PKO Ekstraklasy.

Bilans wszystkich spotkań

Bilans bezpośrednich pojedynków wyraźnie faworyzuje poznański zespół — Lech wygrał 7 z 13 spotkań ogółem, choć w samej Ekstraklasie różnice są znacznie mniejsze. Poniżej zestawienie wszystkich potwierdzonych wyników:

Radom — historycznie trudny adres dla Lecha

Lech nigdy wcześniej w swojej historii nie zwyciężył w Radomiu w spotkaniu ligowym przed sezonem 2024/2025, co pokazuje, że stadion przy Czachorów to historycznie trudny teren dla poznańskiej ekipy. Jeśli mecze w Poznaniu to festiwal Lecha, to wyjazdy do Radomia stanowiły prawdziwą zagadkę dla poznańskiego zespołu — bilans w Ekstraklasie na wyjeździe to 0-3-1 przy bramkach 5:6, co oznaczało, że Kolejorz nie mógł się tam przełamać.

Lech u siebie z Radomiakiem: 3-1-0, bramki 5:0. Na wyjeździe w Radomiu (Ekstraklasa): 0-3-1, bramki 5:6. Dwa zupełnie różne oblicza tej samej rywalizacji.

Najbardziej fascynującym aspektem tej rywalizacji były dwa niemal identyczne mecze rozegrane w Radomiu — Radomiak identycznie, jak w poprzednim sezonie, zremisował z Lechem Poznań 2:2 na własnym obiekcie, a decydujący gol znów padł w doliczonym czasie gry. W grudniu 2023 roku Lech prowadził w Radomiu 2:0, ale skończyło się 2:2. Historia powtórzyła się niemal dokładnie w kwietniu 2025 roku. Dwa razy ta sama historia, ten sam stadion, ten sam schemat — Poznaniacy tracą prowadzenie w końcówce.

Forma i statystyki obu drużyn przed meczem

W ostatnich 10 meczach Radomiak strzelał średnio 1,2 gola i tracił 1,0, a w 60% spotkań obie drużyny trafiały do siatki, co pokazuje otwarte mecze. Radomiak rozkłada kreatywność i gole na kilku zawodników, podczas gdy Lech mocno polega na głównym strzelcu, ale ma szersze wsparcie asyst.

Radomiak oddaje więcej strzałów na jednego twórcę sytuacji, ale skuteczność jest umiarkowana. Jest też bardziej agresywny, z większą liczbą kartek i jedną czerwoną, podczas gdy Lech gra bardziej zdyscyplinowanie.

• Lech Poznań — bardziej spójna jedenastka, mniejsza rotacja, zdyscyplinowana gra
• Radomiak Radom — częste zmiany taktyczne, rozłożona kreatywność na kilku graczy
• Mecze tych drużyn — w 60% przypadków obie strony trafiają do siatki
• Radomiak bez Wolskiego — największy ubytek kadrowy przed meczem 16.05.2026

Kontekst: walka o mistrzostwo Polski

Zapowiadało się na to, że po raz pierwszy od pięciu lat jakikolwiek klub z elity zdobędzie tytuł drugi raz z rzędu — poprzednio ta sztuka udała się Legii Warszawa. Jeśli Lech sięgnął w Radomiu po trzy punkty, wszystko stawało się jasne — jedynie mogąca realnie zagrozić Jagiellonia Białystok straciłaby matematyczne szanse na jego dogonienie.

Kolejorza w Radomiu czekało więc trudne zadanie, bowiem Niebiesko-Biali jeszcze tam nie wygrali. Historyczny kontekst działał na korzyść gospodarzy — ale Lech przyjechał z najsilniejszym możliwym składem i jednym z najlepszych napastników w lidze. Mecz zakończył się wynikiem 1:3 dla Lecha Poznań, co oznaczało, że Kolejorz przełamał wreszcie klątwę stadionu w Radomiu i w najważniejszym momencie sezonu po raz pierwszy wygrał tam ligowy mecz.

16 maja 2026, Radomiak Radom – Lech Poznań 1:3. Pierwszy ligowy triumf Lecha na wyjeździe w Radomiu — i jednocześnie krok ku obronie mistrzostwa Polski.

Wynik mówi sam za siebie. Roszady kadrowe Radomiaka, wymuszone nieobecnościami, nie zdały egzaminu w obliczu Lecha grającego o wszystko. Dla kibiców z Poznania — wieczór do zapamiętania.